پس از انتشار مطلبی تحت عنوان «ما مایل نیستیم به سید محمد خاتمی کوچکترین آسیبی بر…

‫پس از انتشار مطلبی تحت عنوان «ما مایل نیستیم به سید محمد خاتمی کوچکترین آسیبی برسد» ‬http://goo.gl/mN7phQ

یکی‌ از طرفداران خاتمی به نام روح الله کولی وند در کامنتی نوشت:

"سید محمد خاتمی در قلب کسانی جای دارد که راه رسیدن به دموکراسی و حقوق بشر را در ایران، تنها از راه اصلاحات می دانند چرا که هر راه دیگری بجز اصلاحات گام به گام از ریختن خون مردم بی گناه اغاز می شود و هیچ از سرانجام ان هم نمی توان اطمینان داشت. مخالفید!!!!
شما چون خون مردم برایتان اهمیتی ندارد مخالف اصلاحات و خاتمی هستید!!!!!

مرحوم شاپور بختیار اگر درد میهن داشتند به نصیحت نیروهای ملی گوش می کردند و خود را خرج استمرار استبداد پادشاهی پهلوی دوم نمی کردند!!!
جدای از انتقاداتی که به جمهوری اسلامی دارم در نقد صحبت های آقای بختیار باید فیلم تشعیع جنازه اقای خمینی را یک بار دیگر بازبینی کنیم تا ببینید چه جمعیتی در ان مراسم بودند!!!! "

در پاسخ به آقای روح الله کولی وند باید بگوییم ما صراحتاً نوشتیم مایل نیستیم کوچکترین آسیبی حتی به محمد خاتمی که او را یکی‌ از فریبکارترین و خطرناک ترین چهره‌های نظام می‌دانیم برسد، حال شما بر چه اساس می‌گویید خون مردم ایران برای ما اهمیت ندارد؟

دوما مرحوم بازرگان اگر درد میهن داشتند به نصیحت بختيار گوش می کردند و خود را خرج خمينی پدوفيل نمی کردند!!!

سوماً در کجای متن منتشر شده ما مردم را دعوت به انقلاب و شورش کردیم؟ در میان انقلاب و اصلاحات به روش خاتمی ، راه عاقلانه و بدون خون ریزی نیز وجود دارد: ترک کردن تریبون‌های آخوندها

تجربه نشان داده هرچقدر با طرفداران خمینی کنار بیایم، آنها به جای اصلاح خود و نظام، مطالبات مردم را اصلاح میکنند و با کثیفترین طرفند‌ها آزادی خواهان را حذف می‌‌نمایند و برای خمینی بارگاه ملکوتی چند میلیون دلاری میسازند و با کمال بی‌ شرمی طلبکار جایزه صلح نوبل نیز می‌شوند.

یکی‌ از هموطنان به نام محمد فلاح می‌نویسد:

اتفاقا تا تیرماه ۷۸ من هم همین نظر رو داشتم ولی بعد از جریان کوی دانشگاه ماهیت خاتمی و خاتمی‌ها برای من و امثال من که برای اینها سینه سپر میکردیم روشن شد.برای من روشن شد که خاتمی هم جزی از این نظام هست و اصلاحات در این نظام یک رویای محال هست …

و هموطن دیگری به نام فریاد آریا در پاسخ به روح الله کولی نوشت: یک ماه بعد یک ماه بعد از حمله به کوی دانشگاه در سال ۷۸ یعنی پنجم مردادماه، سید محمد خاتمی، رییس‌جمهوری وقت ایران، در سخن‌رانی خود در دیدار عمومی با مردم همدان گفت:

بعد از حادثه‌ی کوی دانشگاه، شورش پیش آمد. شورش و بلوا در تهران، حادثه‌ی زشت و نفرت‌آوری بود که ملت عزیز و مقاوم و صبور و منطقی ما را مکدر کرد. آن‌چه در تهران پیش آمد، لطمه به امنیت ملی بود؛ تلاشی بود برای برهم زدن آرامش مردم شریف و تخریب اموال عمومی و خصوصی و بالاتر از آن، اهانت به نظام و ارزش‌های آن و مقام معظم رهبری( لعنت الله)
آن‌چه پیش آمد، حادثه‌ی ساده‌ای نبود؛ تلاشی بود برای مرزشکنی و برای ابراز کینه‌توزی علیه نظام که نه رابطه‌ای با این ملت شریف داشت و نه نسبتی با دانشگاه و دانشگاهیان. حادثه‌ی شورش، یک حرکت کور، یک بلوا، یک حرکت ضد امنیتی، با شعارهای منحرف‌کننده بود که به نظر من برای مخدوش کردن شعارهای مطرح‌شده در دوران جدید ریاست‌جمهوری به وجود آمد. تحریک احساسات مردم متدین و دل‌سوز و وطن‌خواه که تاب تحمل حمله به ارزش‌ها، رهبری، و مقدسات خود را ندارند، فقط از آن جهت صورت گرفت که ملت به خشونت واداشته شود. در واقع این شورش، نه تنها یک اقدام ضد امنیتی بود بلکه اعلام جنگی بود به رییس‌جمهور و شعارهای او.
به یاری خداوند این بلوا خاموش شد ( این یاری خدا نبود بلکه به یاری بسیجیان ساندیس خور وحشی که جوانان ایران را از مانند یک کش سیب زمینی از درو دیوار دانشگاه به بیرون پرتاب می کردند)

شما از استبداد دوران شاه سخن می گویید, نام این را چه می نامید؟؟؟

http://j.mp/1ACOluZ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: